سوره الرحمن

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

1

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر


وَ ٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ

10

زمين را براى خلايق آفريد،


فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَ ٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ

11

كه در آن ميوه‌ها و نخلهاى پرشكوفه است،


وَ ٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَ ٱلرَّيۡحَانُ

12

و دانه‌هايى كه همراه با ساقه و برگى است كه بصورت كاه درمى‌آيد، و گياهان خوشبو!


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

13

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد (شما اى گروه جن و انس)؟!


خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ

14

انسان را از گل خشكيده‌اى همچون سفال آفريد،


وَ خَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ

15

و جن را از شعله‌هاى مختلط و متحرك آتش خلق كرد!


فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

16

پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟!



قاری